Mahy, Margaret. The Tin Can Band and Other Poems. Illustrated by Honey de Lacey. London: Jonathan Cape, 1989, 7.

“İşte dikkat çekmek istediğimiz ilk nokta: Tamamen insana özgü olanın dışında komedi yoktur. Bir manzara güzel, latif, muhteşem, değersiz yahut çirkin olabilir; ama asla gülünç olmayacaktır. Örneğin bir hayvana güleriz çünkü onda bir insan davranışı ya da ifadesi görmüşüzdür. Bir şapkaya güleriz gülmesine ama bizi güldüren bir keçe yahut hasır parçası değil, insanların ona verdiği şekil, şapkanın kalıbını aldığı insan hevesidir.” – Bergson, Gülme- Komiğin Anlamı Üzerine Bir Deneme

— Aslıhan Atalar

“Yaşam akıp gidiyor; gerçek, o... Asıl oyun, o, doğru yanlış, akıp giden uygun.” —Vedat Türkali, Yeşilçam Dedikleri Türkiye

— Aslıhan Atalar

“Why do our lot never admit failure? Never. It might be better for us if we did. And it’s not only love and men. Why can’t we say something like this -we are people, because of accident of how were situated in history, who were so powerfully part- but only in our imaginations, and that’s the point-of the great dream, that now we have to admit that the great dreams has faded and the truth is something else-that we’ll never be any use. After all, Molly, it’s not much loss is it, a few people, a few people of a certain type, saying that they’ve had it, they’re finished. Why not? It’s almost arrogant not be able to.” —Doris Lessing, Golden Notebook

— Aslıhan Atalar

“Görünen bu, şimdilik: İki denizkestanesi; öyle yosunlu kayalara tutunmuş, suyun yüzeyine çok yakın. Tam böyle denilebilir mi acaba?” —Adalet Ağaoğlu, Ruh Üşümesi

— Aslıhan Atalar

“Kafasında binbir insan güzelliğiyle gezen birisi de agora arar, agora bulur. Aradığı agoraları bulabileceği sayılı kentlerden birisi İstanbul’dur. Sana doğup büyüdüğüm Kadıköy sokaklarından bahsedeceğim.” —Hulki Aktunç, İstanbul’u Bul Bana

— Aslıhan Atalar

“In this novel we are prompted to see how time works changes, transforming love into hate, beauty into ugliness, loyalty into treachery (…) ”

“Mahfouz gives us instead an evocation of what has happened to their features, their bodies, the looks in their eyes, the despair in their hearts.” —Naguib Mahfouz, Wedding Song, Tate

— Aslıhan Atalar

“Ben gerçeği yazıyorum,” cümlesini söyleyecek babayiğit, tam bir gerçeklik bilinci içindeyse, bu cümlenin kolay kolay söylenemeyeceğini bilir. Bildiği için de gerçeği yazmak iddiasından çok, gerçeği yazabilmek çabasına önem verir.”

Sevgi Soysal, Bakmak, Kuğulu Park

— Aslıhan Atalar

“Yaşamları boyunca insanların birbirlerine yaptıkları ufak tefek ‘hırtlıklar’, belki de gerçek boyutunu ancak savaşların, siyasal çatışma görünümü altında açığa çıkardıkları daha temel bir hırtlığın, indirgenmiş yasalarla iyi kötü sınırlandırılmış şekilde ortaya çıkışıdır.”

Louis-Ferdinand Céline, Gecenin Sonuna Yolculuk, Esra Erdoğan’ın Henri Godard’dan çevirisi, PAM

— Aslıhan Atalar

“Kaderi kim aldatabilir? Erdemin damgası olmaksızın.” -William Shakespeare, Venedik Taciri

***

“Karakter neredeyse kader kesinlikle orada olmayacak. Ve kader bağlamında karaktere rastlanmayacak.” -Walter Benjamin, Parıltılar

— Aslıhan Atalar

“The university gave me a new, elagant classroom to teach in. Only one thing, they said. You can’t bring your dog. It’s in my contract, I said. (I had made sure of that.)”

Mary Oliver, “The Poetry Teacher” Dog Songs

— Aslıhan Atalar